daha ‘dün’ gibi hatırlıyorum oysa o yazıyı…

sene 2003 olmalı. üniversiteden mezun olmuşum, kısa dönem askerlik yeni bitmiş…yani yaş 25! tam on sene öncesi…ece temelkuran 30 yaş ile ilgili özel bir yazı yazmıştı…o yazıyı arşivden bulup çıkartıp tekrar okumakta fayda var. hatırladığım kadarıyla kendisi de şaşırıyordu 30 yaşına merhaba dediğine ve özetle şöyle diyordu: “ne ormanlarla kaplı dağın sığ eteklerinden manzarayı görmek mümkündür, ne de bulutlardan başka hiçbir şeyin olmadığı zirveden! manzarının en iyi göründüğü yer dağın tam ortasıdır!”

işte şimdi ben de hayat dağı yolculuğunda manzaranın en güzel göründüğü yerdeyim. bir başka yorumla da cahit sıtkı tarancı’nın dediği gibi “yolun yarısı”nda.  gerçi hayat bu tür aritmetik hesapları sevmediğinden olsa gerek, şair 46 yaşında hayata gözlerini yummuş olsa da – gerek ünlü ’35 yaş şiiri’ gerek diğer eserleriyle ölümsüzler arasında yerini çoktan aldı bile…

2005 yılında yine bir kızılay görevinde,  sevgili arkadaşlarım mustafa, dilek ve banu ile diyarbekir’de şairin yaşadığı o güzel taş evi ziyaret etme şansı yakalamıştık. bugün burada tarihe küçük bir not düşerken, o ziyaretten bir kareyi de paylaşmak istedim.

belki henüz gitmeyenler vardır, yolunuz diyarbekir’e düşerse siz de yalnız bırakmayın cahit sıtkı’yı…

yaşınız kaç olursa olsun!